Η ψυχοθεραπεία δεν είναι εργαλείο, δεν είναι τεχνική, δεν είναι συνταγή, είναι μία επιστήμη σε συνδυασμό με ανθρώπινη τέχνη.

 

Οι άνθρωποι που χρήζουν ψυχοθεραπείας είναι αφενός οι άνθρωποι οι οποίοι αισθάνονται να δυσλειτουργούν ή να ταλαιπωρούνται ψυχικά στην καθημερινότητά τους και αφετέρου οι άνθρωποι που επιδιώκουν να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους, δηλαδή να αποκτήσουν βαθύτερη αυτογνωσία ή να βελτιώσουν δεξιότητες που τους είναι απαραίτητες στην προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική τους ζωή.

Επομένως, ακόμη κι όταν δεν υπάρχουν συγκεκριμένα συμπτώματα που οδηγούν σε μείωση της λειτουργικότητας του ατόμου, η ανάγκη βαθύτερης και πιο ολοκληρωμένης κατανόησης του εαυτού, νοηματοδότησης της προσωπικής ιστορίας και βελτίωση της ψυχικής ευεξίας και της προσωπικής ευημερίας, συχνά αποτελούν επαρκείς και ικανούς λόγους να κινητοποιήσουν το άτομο να εμπλακεί σε μια ψυχοθεραπευτική διαδικασία.

 

Δυσκολίες οι οποίες μπορεί να καθιστούν σημαντική την ψυχοθεραπευτική παρέμβαση είναι, μεταξύ άλλων, οι εξής:

 

• Επίμονη αίσθηση  ανικανοποίητου 

• Ανεξήγητη κόπωση ή/και αϋπνίες 

• Συναισθήματα μοναξιάς, θλίψης, αποτυχίας και έντασης  

• Δυσκολία στον σχεδιασμό και την πραγματοποίηση στόχων 

• Έντονες διακυμάνσεις σωματικού βάρους που μπορεί να συνδέονται με ψυχολογικές δυσκολίες 

• Δυσκολίες στον έλεγχο του θυμού  

• Υπερβολικό άγχος 

• Χαμηλή αυτοεκτίμηση, δυσκολίες στη λήψη αποφάσεων και πρωτοβουλιών 

• Προβλήματα λόγω κακοποίησης (σωματικής, συναισθηματικής, και/ή σεξουαλικής) 

• Δυσκολίες επικοινωνίας στις συντροφικές, οικογενειακές, εργασιακές και, εν γένει, στις διαπροσωπικές σχέσεις 

• Σεξουαλικά προβλήματα 

• Ψυχοσωματικά προβλήματα (κεφαλαλγίες, δερματικά προβλήματα, κοιλιακό άλγος, ψυχογενείς έμετοι, κ.ά) 

• Προβλήματα που συνδέονται με τη χρήση ουσιών 

• Προβλήματα προσαρμογής σε διάφορα πλαίσια (επαγγελματικό, οικογενειακό, κλπ). 

 

Ειδικότερα στις περιπτώσεις των παιδιών και των εφήβων, η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στις εξής περιπτώσεις, μεταξύ άλλων:

 

• Στη διαχείριση δυσκολιών που απορρέουν από την ύπαρξη κάποιας νευροαναπτυξιακής διαταραχής (π.χ. ΔΕΠ-Υ, ΔΑΦ πρώτου επιπέδου). 

• Στη διαχείριση δυσκολιών που απορρέουν από δυσλειτουργικό οικογενειακό ή σχολικό περιβάλολον. 

• Στην αντιμετώπιση δυσκολιών στις φιλικές τους σχέσεις με συνομηλίκους. 

• Στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, στην ανάπτυξη διεκδικητικής συμπεριφοράς, στη βελτίωση της ικανότητας λήψης πρωτοβουλιών και επίλυσης προβλημάτων. 

• Στην ανάπτυξη κινήτρου για μάθηση και επίτευξη. 

• Στη διαχείριση του άγχους, του θυμού και της παρορμητικής συμπεριφοράς. 

• Στην τροποποίηση διαφόρων μορφών δυσλειτουργικής συμπεριφοράς.  

• Στην αντιμετώπιση διαταραχών όπως τραυλισμός, διαταραχές άγχους, διαταραχές διατροφής, διαταραχές ύπνου, κατάθλιψη. 

 

Για γενικές πληροφορίες σχετικά με τις ψυχικές διαταραχές που αντιμετωπίζονται με ψυχοθεραπεία, κλικ εδώ. 

Για πληροφορίες σχετικά με τις ψυχικές διαταραχές των παιδιών που αντιμετωπίζονται με ψυχοθεραπεία, κλικ εδώ. 

Για πληροφορίες σχετικά με τις ψυχικές διαταραχές των εφήβων που αντιμετωπίζονται με ψυχοθεραπεία, κλικ εδώ. 

Για πληροφορίες σχετικά με τις ψυχικές διαταραχές των ενηλίκων που αντιμετωπίζονται με ψυχοθεραπεία, κλικ εδώ.