Η συμπεριφορά ενός παιδιού ενδέχεται να προβληματίζει και να ανησυχεί συχνά τους γονείς του όταν δεν είναι η επιθυμητή. Σε πολλές περιπτώσεις, η κακή συμπεριφορά είναι το αποτέλεσμα των λανθασμένων χειρισμών των γονέων και υποδηλώνει την προσπάθεια του παιδιού να προκαλέσει την προσοχή τους. Όταν όμως η ανεπιθύμητη συμπεριφορά εκδηλώνεται με πολύ μεγάλη συχνότητα και γίνεται ο κανόνας στην καθημερινή συναλλαγή γονέων και παιδιών, τότε ενδεχομένως πρόκειται για μία πιο σοβαρή κατάσταση η οποία παρεμποδίζει την ομαλή λειτουργία της οικογένειας και μπορεί να οδηγήσει στη διατάραξη της σχέσης του παιδιού με τους άλλους ανθρώπους και να αποτελέσει τροχοπέδη στην ομαλή ανάπτυξή του. Στην ήπια μορφή τους, τα προβλήματα συμπεριφοράς χαρακτηρίζονται από τους ειδικούς ως συμπτώματα της Διαταραχής Προκλητικής Εναντίωσης.

 

Σε αυτή την περίπτωση δίνεται η εικόνα ενός παιδιού που θέλει να κάνει πάντα το δικό του και είναι συχνά θυμωμένο. Τα βασικά χαρακτηριστικά ενός παιδιού με Διαταραχή Προκλητικής Εναντίωσης είναι τα παρακάτω:

• Aρνητισμός και έλλειψη συνεργατικής διάθεσης
• Έλλειψη υπακοής
• Προκλητική και αντιδραστική συμπεριφορά 
• 'Aρνηση συμμόρφωσης με κανόνες
• Συχνή εμπλοκή σε καβγάδες
• Συχνά ψέματα

 

Επισημαίνεται ότι η Διαταραχή Προκλητικής Εναντίωσης συνυπάρχει συχνά με τη ΔΕΠ-Υ.

 

Τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων συμπεριφοράς φαίνεται να έχουν οι πολυσυστημικές προσεγγίσεις, οι οποίες βασίζονται στην πεποίθηση ότι τα προβλήματα συμπεριφοράς του παιδιού συνήθως εκφράζουν τη δυσλειτουργικότητα των σχέσεων στα πλαίσια του οικογενειακού και ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος. Οι προσεγγίσεις αυτές εμπλέκουν στο πρόγραμμα θεραπευτικής αντιμετώπισης όχι μόνο το παιδί αλλά και τα μέλη της οικογένειάς του, τους δασκάλους, καθώς και άλλα σημαντικά πρόσωπα στη ζωή του παιδιού.