Κάθε παιδί έχει το δικό του ατομικό ρυθμό ανάπτυξης και για τον λόγο αυτό υπάρχουν διακυμάνσεις ως προς τον ακριβή χρόνο που τα παιδιά κατακτούν τις δεξιότητες γλωσσικής ανάπτυξης. Ωστόσο, ο χρόνος αναμονής για την κατάκτηση αυτών των δεξιοτήτων δεν είναι ατέρμονος. Τα παιδιά δεν "βαριούνται να μιλήσουν", δεν "ξυπνάνε ένα πρωί και τα λένε όλα μαζί" ούτε "είναι λογικό να καθυστερούν να μιλήσουν επειδή είναι αγόρια". Εάν ένα παιδί δεν παρουσιάζει την αναμενόμενη πρόοδο για περισσότερο από ένα εξάμηνο, τότε κρίνεται απαραίτητη η αξιολόγησή του από κάποιον ειδικό.

 

Συγκεκριμένα:

 

Όταν το βρέφος μέχρι την ηλικία των 12 μηνών:

•  Δεν αντιδρά σε ήχους. 

• Δεν προφέρει ήχους ή δεν βαβίζει. 

• Δεν έχει συστηματική βλεμματική επαφή. 

• Δεν εμπλέκεται σε «ψευδοδιάλογο» με τους γονείς. 

• Δεν κάνει προσπάθεια να μιμηθεί ήχους, συλλαβές και απλές λέξεις.

 

Όταν το βρέφος μέχρι την ηλικία των 18 μηνών:

• Επικοινωνεί κυρίως με χειρονομίες. 

• Δεν χρησιμοποιεί ακόμη καμία λέξη, ούτε καν δικής του κατασκευής. 

• Δείχνει να μην κατανοεί απλές οδηγίες, όπως «κάνε γεια», «χτύπα παλαμάκια», «δείξε μου τη μύτη σου», «έλα εδώ», «δώσε μου τη μπάλα», όταν ΔΕΝ συνοδεύονται από ΚΑΜΙΑ χειρονομία. 

• Δεν δείχνει απλά αντικείμενα όταν του ζητηθεί.

 

 

Όταν το βρέφος μέχρι την ηλικία των 24 μηνών:

• Χρησιμοποιεί λεξιλόγιο το οποίο περιορίζεται στις 3-4 λέξεις. 

• Δεν συνδυάζει δύο λέξεις μεταξύ τους για να δημιουργήσει προτάσεις. 

• Δεν γίνεται κατανοητό ούτε από τους οικείους του.

 

Όταν το νήπιο μέχρι την ηλικία των 3 ετών:

• Δεν είναι σε θέση να εκφράσει λεκτικά με άνεση τις ανάγκες του.  

• Δεν γίνεται κατανοητό παρά μόνο από τους οικείους του. 

• Χρησιμοποιεί ακόμη μόνο απλές προτάσεις του τύπου Υποκείμενο-Ρήμα-Αντικείμενο. 

• Ηχολαλεί. 

• Μιλά για τον ευατό του στο γ΄ πρόσωπο (π.χ. Ο Γιώργος πεινάει αντί Εγώ πεινάω).

Όταν το νήπιο μέχρι την ηλικία των 4 ετών:

• Δεν μιλάει ακόμη εντελώς καθαρά. 

• Δεν μπορεί να εκφέρει πολύπλοκες ή πολυσσύλαβες λέξεις (π.χ. ταχυδαχτυλουργός, αλεξιπτωτιστής, εργοστασιάρχης. 

• Δεν έχει την απαιτούμενη πολυπλοκότητα λόγου στη διατύπωση των σκέψεών του. 

• Δεν μπορεί να αφηγηθεί σύντομη ιστορία. 

• Κάνει σημαντικά λάθη σύνταξης στη χρήση του λόγου. 

• Δεν χρησιμοποιεί λειτουργικά τον λόγο στα πλαίσια της επικοινωνίας.